Log in
Thor Header

Outlaw

(Not) Born In The USA!

Dirk Temmerman? Dirk wie? Dirk Temmerman.  Wel, we zullen een tip van de sluier op lichten. Dirk Temmerman was in zijn apenjaren een behoorlijk crosser. Maar zowat 25 jaar geleden – hij had ondertussen een bedrijfje dat luchtfilters produceerde – hield Dirk het hier voor bekeken. Hij trok met vrouw en 3 zonen naar Amerika, zoals dat toen nog heette. Voor ons verdween hij min of meer van de aardkloot.

Tot zover…..

Enkele jaren geleden werd ik getipt over een Vlaming, die in Amerika woonde, en die met zijn kleinkinderen naar de Master Kids kwam om te crossen. Misschien een leuk item voor MXWORLD? Dat dachten wij ook, maar het schoot er toen letterlijk over.

Tot we eind vorig jaar de naam Dirk Temmerman weer herhaaldelijk hoorden vallen. We gingen dus op zoek, en we vonden het verhaal achter die naam zo boeiend dat we er een repo van gaan maken, in de vorm van een interview.

Neem je tijd.

Voor de ‘American Dream’.

Hij bestaat!

Je leest er alles over onder Thor.

ovie.

Op de valreep kregen we van dirk nog een videoclip mee. Deze gaat over kleinzoon Enzo die figureert in een ruime MX-movie: HIER KLIKKEN

 

 

 

no img


Dag Dirk Temmerman. Vertel voor MXWORLD.Be even in het kort wie je bent, waar je Vlaamse roots liggen.

Dirk: ‘Ik ben geboren in 1952 en tot mijn 36 jaar heb ik in Sint Lievens Houtem (Oos-Vlaanderen) gewoond.  In 1975 huwde ik gehuwd met Liesbeth Houbracken. Samen hebben we 3 kinderen: Paul, Dieter en Simon en toen volgden er nog 6 kleinkinderen, 4 kleine crosserkes en twee meisjes’.

Motorcross is de rode draad door je leven. Ben je zelf ooit actief geweest? Hoe kwam het dat je begon te crossen.

Dirk: ‘Mijn vader opende een motorzaak na WOII en dus groeide ik op tussen de moto’s. Zelf ben ik actief geweest in de jaren ‘70 en begin de jaren ‘80 in de toenmalige BVM (Belgische Verenigde Motocross bond). Daar werd ik viermaal kampioen van België: bij de Junioren, de Senioren en tweemaal bij de Internationalen. Na mijn motorcross carrière besloot ik in 1984 om deel te nemen aan Parijs Dakar. Ik behaalde er de trofee van ‘rookie of the year’. Dan verhuisde ik naar Amerika om te werken. Maar na twee jaar begon de motorcross microbe terug te bijten en heb ik hier nog talloze eerste plaatsen behaald bij de 30+ en 40+ rijders’.

Hoe zag je beroepsleven er in België uit?

Dirk: ‘Na mijn schooljaren vervulde ik mijn dienstplicht bij de paracommando’s in Diest. Ik was duidelijk op zoek naar avontuur. De laatste drie maanden van mijn legerdienst werden we betaald als beroeps militair en zwaaide ik af met 30.000 frank op zak. Meteen kocht ik mijn eerste crossmotor. Het was een occasie, een Maico 400. Gelijk ging ik crossen zonder medeweten van mijn ouders. Na een paar maand crossen – het bleef natuurlijk geen geheim - werd mijn vader mijn grootste fan. Ik werkte toen als bediende in een bedrijf in Sint-Lievens-Houtem waar ik de boekhouding deed. Na 7 jaar hield ik het daar  voor bekeken en startte ik met mijn broer Jadi Motors op. Op korte tijd werden we de grootste Yamaha cross dealer van België. We verleenden we elke week service op de BVM, MCB en BLB. Toen Yamaha stopte met de productie van de 500 stapte ik uit de zaak. Ik begon met de productie van de Multi-Air filters en de invoer van Amerikaanse en Europese cross accessoire’.

Het woord is gevallen: luchtfilters, Multi-Air en een eigen bedrijf?

Dirk: ‘Het idee om filters te maken kwam omdat de foam van Twin Air in die tijd op 10 km van mijn deur werd geproduceerd. Nog nooit had ik een filter zien maken maar ik beet er mij aan vast. De eerste filters (500 stuks) verkocht ik op een beurs in Brussel aan een Duitse verdeler. De dag voordien had ik tot 3 uur ‘s nachts met mijn vrouw gewerkt in de keuken om enkele prototypes te maken. Aan die 500 filters heb ik toen 3 weken gewerkt. Dit doen we nu met gemak op 1 dag! Dit alles gebeurde in Sint-Lievens-Houtem. Vandaar groeide het en mettertijd verkochten we onze producten in verscheidene Europese landen.’

Dan heb je je zaak verkocht. Wat deed je besluiten om die van de hand te doen en om naar Amerika te vertrekken:

Dirk: ‘In 1988 vond ik het tijd om mijn droom waar te maken in overleg met mijn vrouw. Als 19-jarige knaap vertrok ik ooit met een VW kever naar Nice. Toen ik daar aankwam op de Promenade d’ Anglais werd het me duidelijk wat ik wou in mijn leven. Daar zag ik blauwe lucht, water, palm bomen en warm weer. Ik wilde voor ons ooit een huis met zwembad, veel palm bomen en warm weer. Dat hebben we ondertussen bereikt’.

Waar ben je in de US terechtgekomen? Ben je meteen in je huidige regio beland? Wat heb je daar in eerste instantie gedaan om je boterham te verdienen?

Dirk: ‘De droom was er en daar heb ik naar gehandeld. Onze zaak hier werd verkocht. Op 5 augustus 1988, na het verkrijgen van een investors visum, vertrok ik met mijn vrouw en drie kinderen. Die waren toen 12, 9 en 7 jaar oud. We kozen eigenlijk blindelings voor het zonnige California, nog niet wetende waar we ons zouden vestigen. Ik was hier wel al een paar keer geweest om zaken te doen. Een goede vriend van mij in België had hier familie wonen, eveneens afkomstig uit België. Na een paar weken van verkennen en zoeken in Orange County contacteerde ik die familie. Die moedigden mij aan om naar Visalia te komen waar we nu nog altijd wonen. De leuke ironie van dit verhaal is dat mijn zoon Paul ondertussen getrouwd is met de Yuri, de kleindochter van die familie met Belgische roots. Ik kocht mij hier een bescheiden huis en begon filters te maken in mijn garage met de deur toe zodat de geburen het lawaai van de compressor niet konden horen en de geur niet konden ruiken. Dit waren financieel keiharde jaren. En toen kwam het geschenk uit de hemel. Herman Verboven, die ik had leren kennen in Parijs Dakar, kwam bij mij en vroeg me of ik geïnteresseerd was om moto’s naar België uit te voeren. Dit gaf me de tijd om mijn filterbedrijf rustig verder uit te bouwen, zonder dat ik daar financieel afhankelijk van was.’

Waarom ben je gestopt met Multi-Air en wanneer ben je begonnen met het nieuwe merk DT1?

Dirk: ‘Na enkele jaren fabricatie van Multi Air in de US ben ik dan met het merk DT1 gestart. Afspraken met bepaalde personen in België werden door hem niet nageleefd. Dan ben ik maar volledig voor mezelf begonnen. En toen is hier de grote doorbraak begonnen. Na veel onderzoek had ik hier een filter ontwikkeld met een foam-rubber base. En die sloeg in als een bom op de Amerikaanse markt. De veelgelezen  Amerikaanse motorcross magazines waren vol lof over ons nieuw product. Vandaag de dag maken wij hier filters voor 5 verschillende merk namen en word ons product wereldwijd verkocht’.

Je hebt eerst de lokale markt in de USA bediend, maar ondertussen ben je ook in Europa bekend geworden met de DT1. Ik laat me vertellen dat je eerste ontmoeting met Johan Boonen op een eigenaardige wijze tot stand is gekomen.

Dirk: ‘Dat verhaal van Johan Boonen is inderdaad waar. Ik stond tijdens de GP in Glen Helen langs de baan. Johan viel in de eerste ronde en belande naast een tabletop. Ik holde als gek over het parkoers om hem te helpen. Ik wist dat het een Belg was. Sindsdien is er een echte vriendschap ontstaan met Johan. In 1993 is Johan dan bij ons op bezoek gekomen in de winter om te trainen. Hij is er min of meer de oorzaak van dat mijn drie zonen competitief aan het crossen geslagen zijn. Daarna is Joël Smets hier ook nog bij ons komen trainen. Ook wel een heel toffe kerel die mij toeliet om met zijn fabrieks Husaberg eens te rijden en ook mijn zoon Paul meenam op training’.

Worden de DT1 producten exclusief in de USA gemaakt? Ik hoor dat Johan Boonen ook DT1 filters maakt.

Dirk: ‘De DT1 producten worden zowel in Amerika en in België gemaakt. In België uiteraard voor de Europese markt. Samen met Johan heb ik er de productie op punt gezet. Onze samenwerking verloopt voorbeeldig. Johan is een man van zijn woord, is fier op zijn werk en waakt er nauwlettend op de kwaliteit van de DT1 filters. De productie gebeurt op dezelfde wijze als in de US’.

Je bent niet meer van de jongste. Sta je nog volledig in het bedrijf, of is er ondertussen een andere zaakvoerder?

Dirk: ‘In 2009 heb ik de fakkel overgedragen aan mijn zoon Paul. Die was houder van een universitair diploma had van kinesiologie (bewegingsleer). Hij gaf zijn baan in het onderwijs op. Hij heeft de zaak nog verder uitgebouwd met het eigen merk ‘Mika Metals’. Ook dit merk is hier aan een geweldige opmars bezig en dit omvat sturen, tandwielen, kettingen, remblokken en allerhande aluminium producten. Allemaal te bekijken op onze websites www.mikametals.com, www.mxfilters.com en www.dt1filters.com. De sturen zijn nu ook in België te verkrijgen via CTO Belgium (tel: 0475348383).’

Jullie hebt nog 2 andere kinderen. Wie zijn dat en wat doen ze?

Dirk: ‘Onze tweede zoon Dieter geeft les geeft aan een high school. Daarnaast zorgt hij voor de verkoop van onze tear-off’s (www.cheaptearoffs.com) en houdt zich daarnaast bezig samen met Paul met het uitbaten van een professioneel cross-circuit in Tulare Californië. We mogen met fierheid zeggen dat de beste jeugd van Amerika daar komt trainen. Dat zijn kleppers als Jett Reynolds, Ryder Difrancesco, Stilez Robertson, Eric Acevedo en natuurlijk mijn kleinkind Enzo. Namen om te onthouden in de nabije toekomst. Van het circuit hebben we ook een eenvoudige website www.dt1mxpark.com. We houden daar regelmatig competitie wedstrijden. Mijn jongste zoon Simon, doceert wiskunde is aan de universiteit van Fresno. Hij houdt zich bezig met de diverse websites.’

Op de FB-pagina zie ik heel vele foto’s staan van je kleinkinderen. Sommigen doen aan cross, maar er zijn er ook die heel andere capaciteiten hebben?

Dirk: ‘Inderdaad, ik hecht veel belang aan mijn familie en zeker aan de kleinkinderen waar ik heel fier op ben. Ik post alleen maar belangrijke evenementen op FB van hen zoals de grote crossen die Enzo wint. Onze kleindochter Mika werd genomineerd met 30 studenten als een van de beste van 30.000 studenten. Zij kwam zelfs voor televisie geïnterviewd. Bovendien doet ze in haar schaarse vrije tijd nog vrijwilligerswerk doet in een dierenasiel. Als grootvader doet dit wel iets. Ook Enzo is een uitstekend student. Hij is een A+ leerling, daarmee is hij dan ook een uitzondering in de cross wereld. De school laat hem dan ook toe om regelmatig afwezig te zijn om naar de grote crossen te gaan. Zijn mama, een lerares wiskunde is, geeft hem dan de nodige bijscholing.’

En wie zijn dan de crossende kleinkinderen? Hoe doen ze het?

Dirk: ‘Voor het ogenblik draait het hier wel heel veel rond Enzo omdat die toch wel tot de beste rijdertjes van zijn generatie behoort. De overwinningen zijn bijna niet meer te tellen. We reizen dan gans het land door om hem deel te laten nemen aan de grote koersen. Zo heeft hij o.a. de KTM-Challenge in de supercross gewonnen in San Diego. Daarnaast won hij ook de finale in Las Vegas. Die was live te volgen op TV hier. Met nieuwjaar heeft hij nog de Villopoto Cup gewonnen in Pala, Californië. Dit zowel in de 65 en 85 cc. En dan heb ik nog drie kleinkinderen die aan competitie doen op de 50 cc. Maddox, de kleinste, is 6 jaar. Hij gaat vanaf nu mee naar de grote crossen. Luke, van zes en zijn broer broer Sebastian van acht jaar spelen nog voetbal maar ze rijden wel de lokale crossen. Enzo droomt er nu al van om ooit professioneel te crossen. Mika doet aan tennis en cross country (lopen) op school. Nu nog afwachten wat de kleinste, Sofie van 5 jaar gaat doen maar die zal ook wel sporten.’

Je bent op korte tijd een aanspreekpunt geworden voor de rijders uit Europa. Eerst voor Johan Boonen, recent nog voor Douwe Van Mechgelen en Etienne Bax-Kaspars Stupelis. Nog altijd verliefd op het spelletje motorcross?

Dirk: ‘Ach, ik ga van die cross microbe nooit meer af geraken en dat hoeft ook niet. Zelf rijd ik nog één tot twee keer per week met een Yamaha YZF250 op ons cross parkoers of op ons privé circuit achter de zaak. Zo belt Jacky Martens mij wel altijd om mee te gaan met hem naar de GP als die in California is. Toen hij ons circuit in Tulare zag was die wel heel aangenaam verrast. En natuurlijk kruipt er ook heel wat tijd in de opleiding van Enzo die ik samen met Paul doe. Kleppers als James Stewart en Chad Reed hebben jaren met onze producten gereden. We sponseren we nog altijd het fabrieksteam van Yamaha met Cooper Webb en Justin Barcia, Ook Blake Bagett, Dave Millsaps en vele andere privé teams in de nationals en supercross helpen we. In Europa rijden rijders als Antonio Caïroli, Romain Febvre, Jeremy Van Horebeek en nog vele anderen met DT1 filters. En zo blijf ik maar verder draaien in de sport. Maar met veel plezier. Zelf blijf ik betrokken met het ontwikkelen van nieuwe modellen en het liefst van al maak ik zelf nog af en toe filters als het druk is.’

Het lijkt wel ‘The American Dream’. Is het leuk om in Californië te wonen/werken? Wat is er beter in de US. Wat mis je vanuit België?

Dirk: ‘Ik vind het hier fantastisch om te wonen en te werken. Amerika is nog echt een land van ‘opportunity and freedom’ waar hard werken goed beloond word in tegenstelling tot België. Als ik in de Belgische kranten artikels lees over Amerika begint mijn bloed soms te stollen. Het wordt zo verkeerd voorgesteld! Het is nergens perfect maar als ik lees hoe zogezegde journalisten opzettelijk leugens schrijven over dit land wegens hun eigen of politieke opvatting dan is het voor mij een ‘bridge too far’. Eerlijk gezegd mis ik hier niet zo veel van België. Of toch, een lekkere portie mosselen en een goede pint bier misschien?’

In Europa gebeuren rare zaken. Suzuki trekt zich terug. Top tien rijders krijgen geen contract meer. Anderzijds komt er meer MX op TV, maar de toeschouwers blijven steeds meer weg van de omlopen. Wat is je visie om de mondiale motorcross?

Dirk: ‘Ik kan niet zozeer spreken voor Europa . Ik zie wel wat er in België aan het gebeuren is. Vorig jaar was ik naar de jeugdcross gegaan in Herzele. De goede wil is er wel maar het niveau ligt er heel wat lager bij de jongeren. Als er niet snel een paar goede oefencircuits bij komen zullen we triestige jaren tegemoet gaan. Hier rijden alle top piloten in de jeugd categorie tot vier maal per week met de moto. Plus de races in het weekend. De Californische staat ondersteund met geld om bestand terreinen open te houden en de onderhouden. En er zijn er hier heel wat. Maar het klimaat in België lijkt me zo verzuurd dat ik het ergste vrees. Ik vind het daarom dan ook bewonderenswaardig dat mannen als Stefan Everts en Joël Smets zich daar voor inzetten. Jammer dat de Belgische media niet eens de moeite doet om de cross wereld wat op te flakkeren. Ik ben er van overtuigd dat hun politieke mening daar terug een grote rol in speelt. Jammer…..’

De voor de hand liggende vraag: wie heeft de beste crossers. Europa of Amerika, SX buiten beschouwing gelaten. Want wat Jeffrey Herlings realiseerde is toch gewoon heel sterk?

Dirk: ‘Enkele jaren, in het tijdperk van Ricky Carmichael stond er geen maat op de Amerikanen. Daar is gelukkig nu wel verandering in gekomen. Ik denk dat het niveau zowat op dezelfde hoogte staat als in Amerika. En de prestaties van Herlings zijn buitengewoon. Die jongen gaat een heel grote toekomst tegemoet zonder ongelukken. Zonder twijfel word hij de opvolger van Caïroli’.

Komt de familie Temmerman nog naar België of blijven jullie in Californië.

Dirk: ‘Van terug te keren naar België is er helemaal geen sprake. We zijn hier intussen allemaal ‘American citizens’ geworden. We hebben het hier erg naar onze zin. Na 30 jaar Amerika denk ik niet dat ik het nog gewoon zou kunnen worden. Elk jaar kom ik wel graag eens terug naar België om er familie en vrienden te bezoeken of een GP mee te pikken waar ik de goede verslaggeving van Leon Van Gestel hoor! Verder wil ik nog duimen voor alle Belgische piloten in de GP.’

De slotvraag: momenteel draait Enzo erg sterk. De plannen voor 2018?

Dirk: ‘Als alles goed gaat gaan we de drie SX-wedstrijden voor jongeren rijden. Dan proberen te kwalificeren voor Loretta Lynn, en tussendoor wat belangrijke wedstrijden mee pikken in onze achtertuin (Texas, Oklahoma, Tennessee, California en Washington). Misschien komen we zelfs een keer naar België om er in het zand te trainen. En dan naar het Junior WK in Australië.’

Een hele boterham? Ja he. Of U het nu een leuk stuk vond of niet, wij hebben voor onszelf een heel leuk – draadloos – contact gehad met iemand die echt zijn eigen weg is gegaan. Dirk Temmerman en zijn familie. Wat voor ons eerste een gewone vreemde naam was, is nu plotseling ‘bekend volk’ geworden.

Als U nog ergens zo’n Belgisch pareltje weet zitten zonder dat wij het weten, meldt het ons. We maken er vervolgens iets moois van.

Fotocredits: DT



03/02/2018 | posted by Stingray

no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
no img
Mx-discountBud RacingDesmet MotorsportTVE SportsLeon SagaertDhondtlaurense motorsEmxTradeHPIPutolineJepfraMxWorldUltimateBakens MotorsportMxtopshopShock TherapyHaan Wheels