30/01/2018 09:44 - geplaatst door Marcel Dirks
Jeffrey Dewulf broedt nog op zijn verslag, dat komst straks wel, Yentel Martens heeft zijn postbus nog niet open gedaan, maar Raf Belmans was maandag al weer helemaal het haasje.
Bouwelnaar Raf (ke) Belmans, certitude voor Le Touquet, mocht vorig jaar voor MXWORLD al zijn ding doen. En vandaag weer.
Raf Belmans over zijn Touquet en het Franse zandkampioenschap, het staat allemaal onder Thor!
Raf: ‘Ik heb dit jaar het volledige Franse zandkampioenschap gereden (nvdr: https://www.courses-sur-sable.fr ). Dit kampioenschap wordt gereden over zes wedstrijden. In Berck reed ik een 22ste plaats, maar ik kreeg er geen punten. Volgens de organisatie had dat iets te maken met mijn FIM vergunning (nvdr: ook Nathan Watson die hier won kreeg geen punten). Vervolgens reed ik Loon Plâge en daar werd ik 24ste. Daarna kwamen de grote verplaatsingen, want de volgende drie zandcrossen werden in het zuiden van Frankrijk gereden. Dat is niet altijd op het strand, maar wel in de buurt van de zee. Saint-Léger wordt bijvoorbeeld hoofdzakelijk in een bos gereden, het is een droge lagune. Daar werd ik 36ste. De week daarop in Hossegor reden we terug op het strand. Helaas, daar viel ik uit na dik anderhalf uur wedstrijd. In die week nam ik de beslissing om over te stappen naar Kawasaki. Met dank aan MXTOPSHOP en Kawasaki. In Grayan, te midden van de Franse topwijnen, kende ik ook redelijk wat pech, maar ik zou toch finishen. Anders had ik daar zeker de top 30 kunnen halen. Mijn bril ging stuk en even later kreeg ik ook een waterlek omdat een slang kapot geslagen was door de vele stenen. Toch werd ik nog 54ste. Grayan (sur ‘L Hopital) is een mix tussen strand en bos.’ ‘Vanaf dan was het focussen op de topwedstrijd in Le Touquet. Drie uur rijden, 1.200 deelnemers het is en blijft indrukwekkend! Daarom heb ik me toch wel wat extra voorbereid. De motor werd tip top in orde gemaakt. Fysiek heb ik een trapje meer gegeven. De laatste motortraining werd gereden in Duinkerken, op woensdag. Dan volgde er recuperatie om zo fris mogelijk aan de start te komen. Op vrijdag zijn we afgereisd, want dan moet het materiaal gekeurd worden. Motor, helm en harnas worden nauwkeurig nagekeken, en daarna kan de motor naar het rennerspark. Die blijft daar staan tot zondag. Ondertussen had mijn maatje André Vossius verderop in de stad een staanplaats voorbehouden voor de camper. Dat is op zich al een heksentoer. Zaterdag zijn we gaan kijken naar de Juniores en de quads. Nadien hebben we dan ons hulpmateriaal en brandstof naar de pits gebracht en opgesteld. Nadien hebben we nog een ontspannen wandelling gemaakt in de stad om vervolgens vroeg onder de wol te kruipen.’ ‘Zondagmorgen zijn we iets voor half twaalf naar het gesloten park getrokken. Daar mocht de indrukwekkende bende rond 01.00 uur vertrekken richting start op het Stella strand. De beste 500 mogen eerst oprijden. Vervolgens de rest, welke ook een fractie na de eerste start wordt los gelaten. En dan gebeurt het allemaal: stipt om 13.30 uur ging de startelastiek los voor 3 uur wedstrijd. Ik ben redelijk goed mee vertrokken en kwam na één ronde als 85ste door. Ik kon een goed en vol te houden tempo rijden. Na 40 minuten ben ik voor het eerst de pits in gereden. Mijn bril werkte niet echt goed. Nieuwe bril, maar tegelijkertijd ook getankt. Twee ronden later gaf ook deze bril problemen. Om een pitstop te vermijden had ik een reservebril bij me. Ik ben gestopt om van bril te wisselen en nu leek het probleem opgelost. Ik had weer goed zicht, kon daardoor sneller gaan rijden. Na ongeveer 1.40 uur koers ben ik een tweede maal de pits in gereden. Want de problemen met de bril kwamen terug, en ik moest ook tanken. Met nog 1.20 uur wedstrijd voor de boeg heb ik dan toch wel wat op reserve gereden om niet fysiek stuk te gaan; Een kwartier voor het einde ben ik voor de derde (en verplichte) en laatste keer binnen gereden. En dat bleek de goede zet. Ik kende geen problemen meer met het materiaal en ik kon echt nog vlot het einde halen. Zonder fysiek kapot te gaan. Ik ben gefinisht na 3.11 uur op de 36ste plaats. En dat op 1.200 deelnemers. Na de race hebben we nog wel de motor helemaal gepoetst, en we zijn nog dezelfde avond naar huis vertrokken. Als beloning heb ik mezelf getrakteerd op een flink pak frieten.’ ‘Nu las ik voor mezelf een kleine rustpauze in om dans traks aan het MX-seizoen te beginnen.’ Raf Belmans werd 47ste in de eindstand van de CSS. Met de punten van Berck erbij had hij vlot top 40 gereden. André Vossius, de 60-jarige buddy van Raf Belmans, startte met het nummer 147 en werd 465ste……
Raf: ‘Ik heb dit jaar het volledige Franse zandkampioenschap gereden (nvdr: https://www.courses-sur-sable.fr ). Dit kampioenschap wordt gereden over zes wedstrijden. In Berck reed ik een 22ste plaats, maar ik kreeg er geen punten. Volgens de organisatie had dat iets te maken met mijn FIM vergunning (nvdr: ook Nathan Watson die hier won kreeg geen punten). Vervolgens reed ik Loon Plâge en daar werd ik 24ste. Daarna kwamen de grote verplaatsingen, want de volgende drie zandcrossen werden in het zuiden van Frankrijk gereden. Dat is niet altijd op het strand, maar wel in de buurt van de zee. Saint-Léger wordt bijvoorbeeld hoofdzakelijk in een bos gereden, het is een droge lagune. Daar werd ik 36ste. De week daarop in Hossegor reden we terug op het strand. Helaas, daar viel ik uit na dik anderhalf uur wedstrijd. In die week nam ik de beslissing om over te stappen naar Kawasaki. Met dank aan MXTOPSHOP en Kawasaki. In Grayan, te midden van de Franse topwijnen, kende ik ook redelijk wat pech, maar ik zou toch finishen. Anders had ik daar zeker de top 30 kunnen halen. Mijn bril ging stuk en even later kreeg ik ook een waterlek omdat een slang kapot geslagen was door de vele stenen. Toch werd ik nog 54ste. Grayan (sur ‘L Hopital) is een mix tussen strand en bos.’ ‘Vanaf dan was het focussen op de topwedstrijd in Le Touquet. Drie uur rijden, 1.200 deelnemers het is en blijft indrukwekkend! Daarom heb ik me toch wel wat extra voorbereid. De motor werd tip top in orde gemaakt. Fysiek heb ik een trapje meer gegeven. De laatste motortraining werd gereden in Duinkerken, op woensdag. Dan volgde er recuperatie om zo fris mogelijk aan de start te komen. Op vrijdag zijn we afgereisd, want dan moet het materiaal gekeurd worden. Motor, helm en harnas worden nauwkeurig nagekeken, en daarna kan de motor naar het rennerspark. Die blijft daar staan tot zondag. Ondertussen had mijn maatje André Vossius verderop in de stad een staanplaats voorbehouden voor de camper. Dat is op zich al een heksentoer. Zaterdag zijn we gaan kijken naar de Juniores en de quads. Nadien hebben we dan ons hulpmateriaal en brandstof naar de pits gebracht en opgesteld. Nadien hebben we nog een ontspannen wandelling gemaakt in de stad om vervolgens vroeg onder de wol te kruipen.’ ‘Zondagmorgen zijn we iets voor half twaalf naar het gesloten park getrokken. Daar mocht de indrukwekkende bende rond 01.00 uur vertrekken richting start op het Stella strand. De beste 500 mogen eerst oprijden. Vervolgens de rest, welke ook een fractie na de eerste start wordt los gelaten. En dan gebeurt het allemaal: stipt om 13.30 uur ging de startelastiek los voor 3 uur wedstrijd. Ik ben redelijk goed mee vertrokken en kwam na één ronde als 85ste door. Ik kon een goed en vol te houden tempo rijden. Na 40 minuten ben ik voor het eerst de pits in gereden. Mijn bril werkte niet echt goed. Nieuwe bril, maar tegelijkertijd ook getankt. Twee ronden later gaf ook deze bril problemen. Om een pitstop te vermijden had ik een reservebril bij me. Ik ben gestopt om van bril te wisselen en nu leek het probleem opgelost. Ik had weer goed zicht, kon daardoor sneller gaan rijden. Na ongeveer 1.40 uur koers ben ik een tweede maal de pits in gereden. Want de problemen met de bril kwamen terug, en ik moest ook tanken. Met nog 1.20 uur wedstrijd voor de boeg heb ik dan toch wel wat op reserve gereden om niet fysiek stuk te gaan; Een kwartier voor het einde ben ik voor de derde (en verplichte) en laatste keer binnen gereden. En dat bleek de goede zet. Ik kende geen problemen meer met het materiaal en ik kon echt nog vlot het einde halen. Zonder fysiek kapot te gaan. Ik ben gefinisht na 3.11 uur op de 36ste plaats. En dat op 1.200 deelnemers. Na de race hebben we nog wel de motor helemaal gepoetst, en we zijn nog dezelfde avond naar huis vertrokken. Als beloning heb ik mezelf getrakteerd op een flink pak frieten.’ ‘Nu las ik voor mezelf een kleine rustpauze in om dans traks aan het MX-seizoen te beginnen.’ Raf Belmans werd 47ste in de eindstand van de CSS. Met de punten van Berck erbij had hij vlot top 40 gereden. André Vossius, de 60-jarige buddy van Raf Belmans, startte met het nummer 147 en werd 465ste……
